Actie tegen de keuzeterreur

Tja, hier ben ik weer met één van mijn stokpaardjes : klanten aan het lijntje houden met geautomatiseerde call centers als een misbegrepen vorm van procesmanagement en zogenaamde optimalisatie van informatiestromen.

Ik moest aan mijn vorige posts (Swicki en Over processen, informatie- en communicatiebeleid en klantentevredenheid) terugdenken toen ik de Humo van deze week opensloeg. De laatste tijd heb ik bitter weinig tijd om de Humo uit te lezen, laat staan om televisie te kijken, maar een vast ritueel is het lezen van de "zappa"-rubriek van de onvolprezen Patrick de Witte (pdw). In "Zappa" worden de komende televisieprogramma's op een licht surrealistische en vrij hilarische wijze tegen het licht gehouden. Over de aankondiging van de nieuwe reeks consumentenprogramma's "Radar" schrijft hij volgende annekdote :

Lezen jullie mee, Belgacom en Telenet ? De 75-jarige Mona Shaw trok met een klauwhamer naar de kantoren van Comcast, in Manassas, Virginia. Het bedrijf had haar een basispakket telefoon-internet-kabeltelevisie verkocht maar dat raakte maar niet geïnstalleerd. (...) Mona sloeg bij binnenkomst meteen enkele monitors, keyboards en telefoons naar hun moer, onder het roepen van 'heb ik NU jullie aandacht?"', werd gearresteerd, kreeg een boete, maar heeft nu wel een vlot werkende telefoon-kabel-en internetverbinding via het concurrerende Verizon.

Iets om als "kloteklanten" te overwegen ?

Een hilarisch filmpje (uit Dr. Who) over call centers vind je op YouTube :

Web 3.0 of Web 2.1 ?

Herken je dit : eigenlijk besef je dat de discussie geen enkel doel dient, maar je kunt je niet laten er mee te moeien. Of het nu gaat over de smaak van het bier, de uitstraling van een actrice of de komst van Web 3.0 ?

Maar als Gartner, één van de grootste IT-onderzoeksbureau's er zich gaat mee moeien, wil ik het ook niet laten. Terwijl het grootste deel van onze medemensen Web 2.0 niets kan situeren, zijn de marketeers Web 3.0 reeds aan het verkopen. Marketeers verkopen immers geen producten meer, ze verkopen merken ... En is Web3.0 meer dan een merk, een idee, een concept ?

In september hield Gartner in Las Vegas een "web inovation summit" en behandelde de (artificiële ?) hype rond Web 3.0. Volgens de aanwezige analisten is het inderdaad een storm in een glas water en gaat het over enkele kleine aanpassingen aan de Web2.0-toepassingen. Web 2.1 dus in plaats van Web 3.0. Maar de aanbieders van de vernieuwde toepassingen willen natuurlijk hun innovaties beklemtonen door het voor te stellen als een nieuwe generatie.

Wat zijn nu die vernieuwingen ? Uiteraard de komst van de virtuele werelden en de mogelijk om via avatars te navigeren. Anderzijds is er het ook reeds eeuwen aangekondigde semantische web. Maar volgens diezelfde analisten zijn die niet zo revolutionair.

Critici plaatsen daar tegenover dat ook Web 2.0 niet meer dan een marketingterm is en dat de zogenaamde vernieuwende technologie niet meer is dan een samenraapsel is van bestaande technologieën (Ajax !) en dat tagging ook maar een kwestie is van design.

Een interessante post over de zogenaamde vernieuwende aspecten van Web 3.0 lees je trouwens op de blog van Nova Spivack. Vooral zijn idee over semantische sociale netwerken is interessant :

"For a specific example, take social networking. We are seeing much talk about "opening up the social graph" so that social networks are more connected and portable. Ultimately to do this right, the social graph should be represented using Semantic Web standards, so that it truly is not only open but also easily extensible and mashable with other data."

Oh, ja waar ging het ook al weer over bij Web2.0 ?
"Let's connect people", juist, ja.

Open Source

Daarjuist had ik een leuke babbel met Frédéric Barbier van Advanced Projects & Products en verantwoordelijke voor de Ingres-afdeling. We hebben het gehad over relationele databanken, business intelligence en open source. Ingres is dat alles : het is één van de oudste relationele databanken en was ooit de grote concurrent van Oracle. Na enkele moeilijke jaren is Ingres sinds 2005 opnieuw onafhankelijk en gooit het duidelijk over een andere boeg. Het bedrijf profileert zich expliciet als een aanbieder van open source-software. Die stap bewijst ook dat open source niet langer enkel de "not-for-profit"-gedachte huldigt en dat de mythe van open source = gratis steeds meer doorprikt wordt. Het business-model dat gebaseerd is op open source biedt immers verschillende voordelen, zoals een soepele en dus snellere ontwikkeling van de software en een grotere garantie tot blijvende beschikbaarheid van de data. Toch blijven er over open source de nodige misverstanden bestaan. Op de site van Ingres vind je trouwens een interessant artikel over de 6 grote mythes over open source.