Muntjes2.0

We schreven hier reeds enige malen over de kracht van Web 2.0 op vlak van marketing. Voorlopig zijn de mooie voorbeelden vooral "lucky shots" gemaakt door amateurs en door de marketeers gerecupereerd.

Het klassieke voorbeeld zijn de cola-fonteinen met Mentos, nog steeds één van de YouTube-klassiekers.

Marketeers die zelf een virale campagne via het web kunnen lanceren zijn dun bezaaid. Zo'n campagne gaat immers in tegen hun eigen natuur : de base-line van marketing is immers de markt onder controle krijgen en als er iets is dat zich niet laat controleren is juist het interactieve aspect van de user generated content. Toch kun je als marketeer richting geven aan die inhouden, door een kader te bepalen en daarbinnen anderen/buitenstaanders de vrijheid te geven.

Toch raar dat er zo weinig goede voorbeelden te vinden zijn van grote bedrijven ...

Tic Tac (een imprint van Ferrero, je weet wel, van Kinder en Nutella) heeft duidelijk naar de concurrentie gekeken en geleerd dat het creatieve gebruik van hun producten niet per definitie afbreuk doet aan het imago. In het beruchte mentos-cola filmpje heeft Coca-cola alle verwijzingen naar hun bedrijf laten weghalen, terwijl Mentos er juist met uitpakte.

Tic Tac sponsorde een straatmuzikant, die met honderden doosjes van deze snoepjes aan de slag ging met het "Tic Tac-orchestra" tot gevolg.
Het filmpje werd doorgestuurd door Joris, dank !

Besparen dankzij Web 2.0

Serverruimte is de laatste decennia spotgoedkoop geworden. Vooral als je bedenkt waar we vandaan komen. Op bijgaande grafiek (bron : Substituting Images for Books: The Economics for Libraries / Michael Lesk (een vrij oud artikel over digitalisering van boeken, maar nog steeds lezenswaardig)) merk je hoe snel de prijs gedaald is voor digitale opslag.


Maar deze trend is uiteraard relatief. Waar vroeger enkel informatie met weinig of geen opmaak opgeslagen werd (tekst, zuivere data, ...) wordt nu ook verwacht dat je moeiteloos afbeeldingen, bewegend beeld, grafische opmaak, geluid, ... kunt opslaan. Tekst wordt ook steeds meer bewaard als een afbeelding (.pdf, .tiff, ...) en zoals we weten is het vooral deze multimedia die de ruimtevreter is.

Dit betekent dat niet alleen de prijs van een digitaal archief, maar ook de hosting van een website vrij hoog kan oplopen. Toch kan je veel hostingsruimte besparen door in te spelen op de mogelijkheden die Web2.0-sites je bieden. Enkele voorbeelden :

Office-documenten (MS en OO) kun je makkelijk kwijt op Google-docs en Zoho. Even een link leggen van je website naar het bewuste document en klaar is kees. Trouwens beide systemen bieden ook grandioze mogelijkheden om met verschillende mensen verder te werken aan hetzelfde document.

Voor presentaties biedt slideshare bijkomende mogelijkheden. Je kan immers je eigen (of een andere) presentatie "embedden" in je website. Dit betekent dat je presentaties getoond worden binnen je eigen site. Klik maar eens op "widgets" als je er meer wilt over weten.

Een filmpje embedden ? Geen probleem : wat zoekwerk in YouTube en je vind hier ook de manier om een filmpje op je blog of site te plaatsen, zonder serverruimte te verspillen.

Embedden bestaat erin dat je een stukje code kopieert en plakt in de code van je website of blog. Als je je afvroeg of het nog nuttig was om iets van html te kennen : ja dus ;-). Content management systemen, zoals Joomla!, hebben gebruiksvriendelijker mogelijkheden om dit voor elkaar te krijgen.

Foto's kun je dan weer kwijt op Flickr en Picasa. Met een eenvoudige link naar je foto op deze sites kun je al veel verwezenlijken, maar beide systemen laten ook toe om een hele galerij te embedden via het creëren van een zogenaamde badge.

Eén nadeel toch : wat met de continuïteit van deze sites ? Wat als deze sites om de één of andere reden moeten stoppen of de bereikbaarheid niet meer kunnen garanderen. Dus : altijd zorgen voor back-up. Dit kan lokaal, maar je kan ook je documenten bewaren op twee onafhankelijke systemen, zoals Flickr en Picasa.

Politici en Web2.0 (2) : YouTube en Podcasten

Het eerste YouTube-debat is een feit. Op 23 juli gingen de democratische kandidaten voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen met elkaar in de clinch op CNN, die samenwerkte met YouTube. Vragen van kijkers werden gepost op de video-website, wat soms originele of hilarische tussenkomsten opleverde. Het experiment leverde een levendig debat op. Volgens waarnemers, zoals Derk Jan Eppink in Knack, gaat het politiek campagnevoeren een nieuw tijdperk in.

In Vlaanderen blijven de experimenten beperkt : politici mogen niet podcasten, omdat die onder de wetgeving van politieke uitzendingen vallen. Ondertussen steekt Nederland ons opnieuw de loef af : daar zijn politici lustig aan het uitzenden over het net, zonder dat dit negatieve gevolgen heeft. Een overzicht vind je op de site van Podfeed.nl. Ondanks de heisa blijkt niet Wouter Bos het eerste podcastende parlementair te zijn.

Daar vind je trouwens ook de link naar de podcasts van de (voormalige) premier Verhofstadt. Helaas bleef het bij de eerste minister slechts bij enkele occasionele uitgezonden mededelingen. Een overzicht vind je op zijn site : http://www.premier.be/nl/.

Helaas blijken politici een conservatieve en opportunistische reflex te hebben tegenover Web2.0. Behalve in tijden van verkiezingen is de inzet van de nieuwe media in de politieke communicatie zeer mager, alleen blogs blijken aan te slaan, de ene al geïnspireerder dan de andere. Een uitzondering is Jurgen Verstrepen, die als oud televisie- en radiomedewerker natuurlijk de waarde van de nieuwe media inziet. Zijn pod- en videocast is wel reeds het voorwerp geweest van een gerechtelijke uitspraak.

In Vlaanderen is er, e-gov ten spijt, geen enkele gemeenteraad, provincieraad of parlement die uitgezonden wordt via het net. Het federale parlement (Senaat en Kamer) is wel rechtstreeks online en kun je in real-time of achteraf de zittingen van het parlement of commissies meevolgen.

Zoals ik in één van de volgende blogs ga aanhalen : een gedegen inzet van sociale media, ook in de politieke communicatie, staat of valt met een strategische visie en een volgehouden inspanning, ondanks het beperkte initiële succes. Hier sla ik een mea culpa : mijn eerste experimentele podcast is ook bij die unieke uitzending gebleven, maar ik neem me voor om er binnen enkele maanden er een periodiek gegeven van te maken.

De Belgische initiatieven van politici en beleidsmakers om via Sociale Media uit te zenden, mogen dan blijven bij experimenten in de tijdsperiode van de verkiezingen. Twee van de meest bekeken Belgische YouTube-video's blijken toch twee politici in de hoofdrol te hebben : Michel Daerden en Yves Leterme.

Marketing2.0 versie 2.0

Enige tijd geleden schreef ik een post over het gebruik en de meerwaarde van web2.0-toepassingen voor marketingdoeleinden. Met zeer beperkte investeringen en veel inventiviteit kun je tot een enorme hype komen. Het bekendste voorbeeld zijn de Mentos-filmpjes, die een enorme inpak hadden op Youtube en een marketingwaarde hadden die het jaarbudget van Mentos in de Verenigde Staten overschreed. Een nieuwe episode in de marketing2.0-soap las ik op de blog van Frank Watching. Over blenders en harken. Zeer leuk ! Helemaal in de Long Tail-gedachte...

Jan